
حتمن ببیند...
صحنه ای هست که ایرنه تازه وارد بیمارستان میشه.... برای اولین بار فیلمی غیر سینماتوگرافی رو قبول کردم....
ایرنه همه ی وجودشو داره اونجا جستجو میکنه.... مردش می میره اما :
صدای قلبش.....!
تو خیابونای خودمون هم که بگردیم می بینیم :
صدای قلبها زنده ست....
مرگ بر دیکتاتور!!